Entertainment

Marvel's Wolverine verschijnt dit najaar op de PS5

· 6 min leestijd

Insomniac Games heeft twee superheldenreeksen op zijn naam staan die allebei keurig binnen de lijntjes kleurden. Spider-Man en Spider-Man 2 kregen een T for Teen-rating, netjes genoeg voor een breed publiek en een vlotte verkoop aan iedereen vanaf twaalf jaar. Met Marvel's Wolverine gooit de studio dat principe overboord. Het spel verschijnt op 15 september op de PS5, en de ESRB heeft er alvast een M for Mature-sticker op geplakt.

Insomniac breekt met zijn eigen formule

De reden voor die classificatie is niet subtiel. De ESRB noemt bloed, drugsverwijzingen, intense gewelddadigheden, gedeeltelijke naaktheid en grof taalgebruik als onderbouwing. Dat is nieuw terrein voor een studio die tot nu toe vooral bekendstond om web slingen door Manhattan en vriendelijke praatjes met Aunt May. Logan is geen Peter Parker. Hij is een man met drie mesjes in elke hand die al decennia oorlogen uitvecht, en Insomniac laat dat eindelijk zien zoals het hoort.

Tijdens de State of Play van juni liet gamedirecteur Mike Daly zien hoe dat er in de praktijk uitziet. Gevechten zijn traag te noemen in vergelijking met de acrobatische stijl van Spider-Man, en juist daardoor voelen ze zwaarder aan. Elke klap komt aan, en dat is precies de bedoeling.

Zo werkt de healing factor die je toch kan laten sterven

Het lastigste ontwerpprobleem van een Wolverine-game is altijd geweest hoe je spanning opbouwt met een personage dat bijna niet kapot te krijgen is. Insomniac loste dat op door het helingssysteem letterlijk aan zijn hartslag te koppelen. Daly legde uit dat Logan sterft zodra zijn hart stopt met kloppen, waarna zijn healing factor niet meer kan ingrijpen. Die grens wordt zichtbaar gemaakt via zijn gezondheidsbalk.

Elke geslaagde aanval, parry en genadeklap bouwt een systeem op dat de makers Rage noemen, verdeeld in drie fases. Hoe hoger je Rage, hoe krachtiger je aanvallen worden en hoe langer je de healing factor kan inzetten om zware schade weg te werken. Raakt je gezondheid toch de bodem, dan grijpt een laatste redmiddel in dat Last Stand heet.

Wat daarbij opvalt, is het visuele effect. Als Logan wordt neergeschoten of opengehaald, scheurt zijn kleding en zie je even spieren of het adamantium skelet eronder. Afhankelijk van zijn gezondheid zie je die wonden vervolgens live dichttrekken, huid weer aan elkaar groeien en littekens vervagen. Het is geen cosmetisch trucje, maar een directe vertaling van het gezondheidssysteem naar wat je op het scherm ziet gebeuren.

Waarom de releasedatum slim gekozen is

15 september is geen willekeurige datum. Dat is bijna twee maanden voor de release van GTA 6, het spel waar de hele industrie dit jaar naar kijkt. Elke andere grote uitgever probeert dat najaar juist te vermijden, maar Sony heeft er kennelijk voor gekozen om vroeg te lanceren en zo een paar weken volledige aandacht te pakken voordat de rest van de markt wordt overspoeld.

Het is ook een logische vervolgstap voor Sony's first-party strategie. Na de opmerkelijke stap om Halo naar PlayStation te brengen, laat Marvel's Wolverine zien dat Sony zijn eigen exclusieve reeksen niet loslaat, maar juist verbreedt met personages die verder gaan dan Spider-Man. Het spel kost 79,99 euro en pre-orders staan al open sinds de aankondiging.

Wat dit betekent voor het superheldengenre

Superheldengames zaten de laatste jaren een beetje vast in hetzelfde stramien: open werelden, vriendelijke humor, en een moeilijkheidsgraad die nooit echt oncomfortabel wordt. Marvel's Wolverine is nadrukkelijk geen open wereld en nadrukkelijk niet vriendelijk. Als Insomniac erin slaagt om die belofte waar te maken, kan dit het bewijs worden dat een volwassen, verhaalgedreven superheldengame net zo goed kan verkopen als de vertrouwde formule. Voor spelers die meer verwachten dan een nette jongensavond op de bank, is dat precies het soort risico dat de moeite van het volgen waard is.

W
Geschreven door Wouter Kamp Entertainment redacteur

Wouter is de man die op maandagochtend al weet welke serie je dit weekend moet kijken, en hij heeft gelijk vaker dan je zou willen toegeven. Als film- en gamejournalist heeft hij een carrière gebouwd op het hebben van meningen die niemand vroeg maar iedereen stiekem waardeert. Zijn filmkennis is groter dan gezond is en hij kan elk gesprek binnen drie zinnen naar cinema sturen, of je dat nu wilt of niet. Thuis heeft hij een projector in plaats van een televisie omdat hij vindt dat films 'beleefd moeten worden, niet bekeken', een uitspraak waar zijn huisgenoten inmiddels allergisch voor zijn. Zijn reviews zijn eerlijk, soms cynisch, maar altijd geschreven met de passie van iemand die oprecht gelooft dat een goede film je leven kan veranderen.