Gear

De multi-tool waarmee NASA naar de maan vloog

· 6 min leestijd

Op 1 april 2026 vertrokken vier astronauten vanaf Cape Canaveral voor het eerste bemande rondje om de maan in 54 jaar. In de borstzak van hun ruimtepak, netjes weggeklemd, droeg elk van hen hetzelfde mes. Geen ontwerp dat NASA speciaal liet maken, geen prototype uit een lab, maar een bestaand product dat je morgen zelf kunt bestellen: de Benchmade 916SBK-ORG Triage. Een rescue knife met stompe punt, stropsnijder en glasbreker. Dat een familiebedrijf uit Oregon die aanbesteding won zegt iets over wat een goede multi-tool eigenlijk moet kunnen.

Waarom een mes in een ruimtepak hoort

De ruimtepakken van de Artemis-generatie, officieel het Orion Crew Survival System (OCSS), zijn gebouwd voor scenario's die je hopelijk nooit nodig hebt. Drukverlies, noodlanding in de oceaan, vastzittende tuiglijnen. Het meeste verloopt geautomatiseerd, maar één ding blijft handwerk: als je jezelf of een collega uit iets moet snijden.

Dat is precies wat de Triage moet doen. Niet iets aanvallen, niet klussen, maar redden. Het ontwerp laat daarom bewust eigenschappen vallen die een normaal zakmes wél heeft. Een scherpe punt bijvoorbeeld, waarmee je in een ruimtepak iemand per ongeluk lek kunt prikken. De Triage heeft daarom een stompe tip. Prikken gaat niet, snijden wel.

Wat de Triage zo anders maakt

Het hoofdblad is 3,4 inch N680-staal, een Oostenrijkse legering die uitzonderlijk goed tegen zout water kan. Voor een mes dat een oceaanlanding moet overleven of in een natte capsule met kortsluiting moet werken is dat geen detail. Normaal koolstofstaal roest binnen weken bij dagelijks contact met vocht. N680 houdt dat jaren vol zonder olie.

Aan de onderkant zit een apart haakje van 440C staal, bedoeld om riemen en stof door te trekken zonder dat je het hoofdblad opent. Daarachter de glasbreker: een klein puntje van karbide dat met tien gram druk een voorruit aan diggelen krijgt. Drie functies in één tool, alle drie kritiek bij een ongeluk.

Openen gaat met één hand via Benchmade's Axis Lock, een veermechaniek dat je met de duim bedient, zelfs door dikke handschoenen. Voor iemand in een ruimtepak of brandweerhandschoen is dat geen gadget, dat is het verschil tussen bruikbaar en nutteloos.

Hoe Benchmade deze klant binnenhaalde

NASA heeft ruim een decennium rescue-knives getest als opvolger van het oude Shuttle-mes. SOG, Gerber en een handvol defensieleveranciers stonden op de shortlist. Benchmade had één ding dat de concurrentie miste: hun Triage zat al in de broekzak van Amerikaanse brandweerlieden, ambulancepersoneel en de Coast Guard. Duizenden inzeturen per jaar, buiten NASA om, in situaties die geen lab goed nabootst.

Dat is wat een aanbesteding uiteindelijk beslist. Je koopt geen presentatie, je koopt een product dat elders al heeft bewezen dat het blijft werken als iedereen onder druk staat. Benchmade bevestigt in hun officiële persbericht over de deal dat alle komende Artemis-missies de Triage meenemen. Ook Artemis III, die in 2027 voor het eerst sinds Apollo 17 mensen op de maan moet zetten.

Wat dit op aarde waard is

Een Triage kost in de VS 325 dollar, in Nederland met invoer en BTW rond de 380 euro. Dat is stevig voor een zakmes. Voor hetzelfde geld koop je drie Victorinox Huntsmans, of een Leatherman Wave plus een flinke EDC-tas erbij.

De vraag is wat jij doet. Zit je vaak in de auto, rijd je motor, of sta je als vrijwilliger weleens bij een ongeluk langs de weg? Dan is een gordelsnijder plus glasbreker plus stompe tip precies wat je nodig hebt. Dat soort situaties komt zelden voor, maar er is geen redelijk alternatief. Een klassieke zakmes-EDC snijdt geen veiligheidsgordel door als iemand klem zit.

Zoek je iets om een pakje open te snijden, een appeltje te schillen of wat elektra te strippen? Sla de Triage over. Dit is geen Huntsman voor in de zak, dit is gereedschap voor momenten die je niet ziet aankomen.

Waarom juist een mes iets over Benchmade zegt

Benchmade werd in 1988 opgericht in Oregon door Les de Asis, die ooit begon met het opwaarderen van Filippijnse butterfly knives in zijn garage. Het bedrijf is nog steeds familiebezit, maakt alles in Amerika en heeft geen moederconcern. Dat is in deze markt zeldzaam. SOG en Gerber zijn eigendom van het Zweedse Fiskars, Zero Tolerance hoort bij Kai, CRKT heeft investeerders. Benchmade staat alleen.

NASA koos dus niet een logo of een merknaam, maar een product dat al jaren werkt. Volgens het NOS-verslag van de lancering had de missie zelf al genoeg vertraging opgelopen door lekkende leidingen en kapotte communicatiesystemen. In dat soort projecten wil je geen onzekere onderdelen meer toevoegen dan nodig.

Dit is wat je morgen anders doet

Je hoeft geen Triage te kopen. Maar als je momenteel een EDC-setup overweegt of nadenkt over een vaste auto-kit, is het nuttig om drie dingen te toetsen: kan je dit met één hand bedienen, snijdt het door een veiligheidsgordel, en roest het niet na één regenseizoen? Dat zijn de criteria die NASA uiteindelijk gebruikte, en ze gelden ook in een Volkswagen op de A2.

De kracht van goed gereedschap zit niet in het aantal functies, maar in het niet falen op het moment dat het ertoe doet. Dat is wat NASA koos. En dat is waar je zelf ook op zou moeten kopen.

J
Geschreven door Jorn Pieters Rides & gear redacteur

Jorn is ex-automonteur die na vijftien jaar garagewerk zijn schroefsleutel verruilde voor een toetsenbord, maar zijn handen zijn nooit helemaal schoon geworden. Hij schrijft over auto's, motoren en gadgets met de kennis van iemand die weet hoe dingen echt werken onder de motorkap, en niet alleen hoe ze eruitzien op Instagram. Zijn vriendin vindt het verdacht dat hij altijd olie aan zijn handen heeft, zelfs als hij zogenaamd de hele dag heeft zitten typen. In het weekend vind je hem op oldtimerbeurzen of in zijn eigen garage, waar hij een Volkswagen Kever uit 1972 langzaam weer tot leven probeert te wekken. Hij gelooft heilig dat elke man minstens één keer in zijn leven zelf een band moet verwisselen, al was het maar voor het gevoel.