Op 22 mei rijdt de eerste Star Wars-film in bijna zeven jaar de Nederlandse bioscopen binnen. The Mandalorian and Grogu is bovendien de eerste keer dat een verhaal dat groot werd op Disney+ doorgroeit naar het witte doek. Voor wie dacht dat het franchise na The Rise of Skywalker in 2019 stilletjes was uitgedoofd, is dit een terugkomst die wat te bewijzen heeft.
Zeven jaar zonder Star Wars in de zaal
Sinds december 2019 hebben fans hun avonturen in een verre verre stelsel uitsluitend op een scherm thuis gevolgd. Disney koos na de matige ontvangst van The Rise of Skywalker voor een streaming-strategie, en de uitkomst was wisselvallig. The Mandalorian werd direct een hit, Andor kreeg de meeste lof van critici sinds de originele trilogie, maar The Acolyte, Obi-Wan Kenobi en The Book of Boba Fett haalden geen van alle de hoogtes die het franchise gewend was. Voor zelfs de trouwste fan werd duidelijk dat de magie nog maar in een handvol projecten zat.
Vandaar deze koerswijziging. Disney rust niet zomaar nog een trilogie op, het wedt op de personages die op streaming hun stempel hebben gedrukt. Mando en Grogu zijn de meest geliefde nieuwe karakters sinds Rey, en als iemand het bredere publiek terug naar de bioscoop moet trekken, zijn zij het.
Wat het verhaal verraadt (en wat niet)
Het Imperium is verslagen, maar de scherven liggen overal verspreid. De New Republic moet keizerlijke krijgsheren in de buitenste sterrenstelsels terug in hun hok zien te krijgen, en daarvoor wordt premiejager Din Djarin (Pedro Pascal) ingehuurd. Met Grogu aan zijn zij, dat spreekt vanzelf. Voor de rest houdt Disney de kaarten dicht tegen het vest. Geen openingsscène vooraf, geen plotwendingen in de trailers, geen lijst met cameo's die het hele internet weken vooruit verkennen. Voor één keer probeert een grote studio gewoon weer een ticket te verkopen op basis van het verhaal zelf, en dat is op zijn manier veelzeggend.
Dat past bij regisseur Jon Favreau, die ook de eerste twee seizoenen van de tv-serie maakte. Dave Filoni en Noah Kloor schreven mee aan het script. Dezelfde namen, dezelfde toon, alleen nu op een doek waar je je nek voor moet kantelen. Wie de serie volgde, weet wat hij krijgt: praktische effecten, langzame opbouw, korte gevechten, veel woestijn.
De cast levert twee echte verrassingen
Sigourney Weaver speelt Colonel Ward, een voormalige rebellenpiloot die nu de Adelphi Rangers leidt: een speciale eenheid van de New Republic. Het is haar eerste rol in een Star Wars-project, en de casting voelt bijna te logisch om verrassend te zijn. Haar Ripley uit de Alien-reeks gaf vorm aan een sci-fi-archetype dat het Star Wars-universum jaren later zelf inhaalde. Dat ze nu zelf in dat universum opduikt, is voor sommige fans alleen al de moeite waard.
Jeremy Allen White, in Nederland vooral bekend van The Bear, krijgt een veel onverwachtere rol. Hij speelt Rotta the Hutt, de zoon van Jabba. White geeft alleen zijn stem aan de digitale slak, maar zijn naam staat wel groot op de poster. Of zijn Rotta even gevreesd is als zijn vader, daar zal het hele plot waarschijnlijk omheen draaien.
Op de soundtrack staat Ludwig Göransson, die in de tv-serie alleen al een ijzersterk Mandalorian-thema neerzette. Hij won eerder Oscars voor Black Panther en Oppenheimer. Met andere woorden: aan de muziek ligt het niet.
Tachtig miljoen dollar als waterscheiding
The Hollywood Reporter meldde begin mei dat de tracking voor het Memorial Day-weekend in de Verenigde Staten rond de tachtig miljoen dollar uitkomt over vier dagen. Niet de explosie die The Force Awakens in 2015 was, maar wel een gezonde start die laat zien dat het publiek nog steeds wil opdraven voor Pedro Pascal en zijn babyalien. Voor Disney is dit cijfer cruciaal. Loopt de film boven verwachting, dan komt er sneller groen licht voor de geplande Starfighter-film met Ryan Gosling, geregisseerd door Shawn Levy. Tegenvallen betekent waarschijnlijk een veel langere pauze voor de volgende theatrale release.
De Nederlandse première valt op dezelfde dag als de Amerikaanse: 22 mei. Pathé en Kinepolis draaien IMAX-versies, met geluid in Dolby Atmos. Looptijd: 2 uur en 12 minuten, kijkwijzer 12 jaar. Wie de competitie wil zien, krijgt het deze maand voor de kiezen: vier dagen vóór deze film barst Mortal Kombat II ook los, en in juli ligt Project Hail Mary alweer klaar om de zomer naar zich toe te trekken. Een drukke maand voor wie van bioscoopgeluid houdt.
Of de bioscoop hier nog van houdt
Star Wars is altijd een bioscoopfranchise geweest. Een lichtzwaard hoort op een doek waar je je nek voor moet kantelen, niet op een laptop op schoot. Dat Disney na zeven jaar streamen weer naar de grote zaal terugkeert, is een wedstrijd op zich. Niet of de fans willen, dat doen ze, maar of het bredere publiek dat sinds Rise of Skywalker is afgehaakt, weer in de stoel kruipt. Op 22 mei zien we hoe ver de Force in 2026 nog reikt. Wie zich alvast wil verdiepen, kan terecht bij de officiële filmpagina op StarWars.com of de uitgebreide context op Wikipedia.